Monday, March 22, 2010

ფორთოხლის მთა, ლეონარდო და ოსკარი

ამასწინათ მარტინ სკორსეზეს ახალი ფილმი ვნახე - "შეშლილთა კუნძული".
სადაც სალვადორ დალი "გაპაპსავიკდა" და "ჩუპა-ჩუპსის" დიზაინის კეთებაზე დახურდავდა, რა მოხდა სკორსეზესაც რომ გადაეღო ცუდი ფილმი. ცოტა ცუდი შედარებაა - დალი ყოველთვის ბევრად ნიჭიერი იყო თავის საქმეში (უკვე გაკომერციულებულიც), ვიდრე სკორსეზე, მიუხედავად მისი რამდენიმე კარგი ფილმისა.
"შეშლილთა კუნძული" თუ რამედ ვარგოდა, ამისთვის რეჟისორი ლეონარდო დიკაპრიოს მადლიერი უნდა იყოს.
შეცდომები ლეონარდოსაც მოსვლია. შავი ლაქები - "ტიტანიკი" და "რომეო და ჯულიეტა", მაგრამ მართლა გულწრფელად მიკვირს, სანდრა ბალოკს მისცეს და ამ კაცს რატომ არ აძლევენ ოსკარს? რა გახდა? .
თუმცა ოსკარი არაა ნიჭიერების საზომი. ლეონარდოს შავ ლაქად წოდებული "ტიტანიკი" არ იყო, მთელი დუჟინი ოსკარები რომ მოხვეტა თავის დროზე?
ან წლევანდელ დაჯილდოვებაზე ქეთრინ ბიგელოუს რომ უთხრეს, აჰა შენ ოსკარი, საუკეთესო რეჟისორი ხარო. ამ დროს დარბაზში პირშიჩალაგამოვლებული კვენტინ ტარანტინო იჯდა. რა აბსურდული სელექციაა.
აბსურდზე და ლეონარდოზე ჩემი სიზმარი გამახსენდა.
ზაზა ბურჭულაძის "ადიბასის" კითხვისას ჩამეძინა. სიზმარს რომანის შემდგომ თავებად აღვიქვამდი. დარწმუნებული ვიყავი, რომ მეღვიძა, ისეთი ცხადი იყო ეს აბსურდი და ოდნავადაც არ მეშინოდა. ყველაზე საშიში კი მგონი ეს იყო.
პირველი ეპიზოდი მწვანე, ნეონის ეფექტებით გაკაშკაშებულ მინდორზე მორბენალი ძაღლი იყო, წაბლისფერი თმებით და ღია ლურჯი თვალებით. არა, აქ საშიში არაფერია, თუ არ ჩავთვლით იმას, რომ ეს უცნაურად მოცუნცულე ძაღლი არც მეტი, არც ნაკლები, ბიძაჩემი გახლდათ - მელაპარაკებოდა და ჩემი სამომავლო გეგმებით ინტერესდებოდა.
სადაც ძაღლი-ბიძის არ შემეშინდა, ის ბოზი როგორღა შემაშინებდა, უეცრად რომ აღმოცენდა მინდორზე. გამომწვევად ჩაცმული და მომეტყველე. ერთი ისაა, რომ მისმა იაფფასიანმა სუნამოს სუნმა გამაღიზიანა. ისეთი შეგრძნება მქონდა, თითქოს ცხვირწინ ფეიხოას კომპოტით სავსე ქილა მედგა.
ერთი კია, ერთ-ერთმა ეპიზოდმა, სადაც აბაზანაში გაუთავებლად ვეძებდი შამპუნს, რომელიც რამდენიმე წუთის წინ ჩემს თვალწინ აორთქლდა, ცოტა შემაფიქრიანა. ისიც იმიტომ, რომ შამპუნს მძინარე ვეძებდი და გამოფხიზლებას ვერაფრით ვახერხებდი.
იმას, რომ ჩემი ერთი სახლის აბაზანის კარმა პირდაპირ მეორე სახლის სამზარეულოში გამიყვანა, დიდი მნიშვნელობა არ მივანიჭე. მხოლოდ არჩილ სულაკაურის "ჯადოსნური სარკე" გამახსენდა. გოგონა კარადაში რომ შედის და იქიდან აბსოლუტურად სხვა სამყაროში ხვდება.
ხოდა, სამზარეულოში ძველი, ფეხებიანი ტელევიზორის ჩარჩოში ჩასმული კომპიუტერის ეკრანი ციმციმებდა და ჩემი ბიძაშვილები ერთმანეთს ხოცავდნენ , რომელი დაჯდებოდა პირველი. ეს სხვათა შორის ერთადერთი არააბსურდული დეტალი იყო ჩემს სიზმარში:-).
მე ვუყურებდი ამ ორთაბრძოლას და რაღაცნაირად მსუბუქად ვიცინოდი. იცით როგორ? მუცლიდან ნიავივით რომ დაიძვრება სიცილის შემცველი ჰაერი და პირიდან რომ ამოგიფრინდება.
სანამ მე ამდენი ვიარე და ვიცინე, მინდორში, ფორთოხლებისგან აგებულ უზარმაზარ მთაზე ლეონარდო დიკაპრიო ასულიყო, ხელში ოსკარის ქანდაკება ეჭირა და ქართულად, თანაც არცთუ ისე კულტურულად გაჰყვიროდა - არ მჭირდება თქვენი ოსკარი, გაიკეთეთ (ბოდიში და) ტრაკშიო. (რა ვქნა, ჩემი ბრალი არაა, ლეონარდოს ვციტირებ).
მე აღფრთოვანებული ვიდექი ფორთოხლის მთის ძირში და ლეონარდოს ვეძახდი, ყოჩაღ, რომ ოსკარზე მაღლა დადექი, მართლა რაში გჭირდება ეს იდიოტური ქანდაკება თქო :-)
ლეონარდო იღიმოდა და მე, იქაც, იმ აბსურდშიც კი იმას ვფიქრობდი, როგორ გავს ეს კაცი კატას და როგორ არ მომწონს ის ამ გარეგნული მსგავსების გამო.
მოკლედ, ლეონარდოს ხოტბა შევასხი და მანაც გამარჯვებული სახით, ოსკარი მწვანე მინდორში, ძაღლის მიმართულებით მოისროლა.
რომ გავიღვიძე, დედაჩემმა რაღაც მკითხა. მგონი ყვავილებზე. ჩემი აზრი აინტერესებდა, სად დაგვერგო ტიტები (საშინელი თვისება აქვს ისე, თვალები ბოლომდე გახელილი არ მაქვს, რომ აქტიურად ცდილობს დიალოგში შემოსვლას). მე ჯერ მიდევ სიზმრის გავლენის ქვეშ მყოფმა, უფოკუსოდ შევხედე და ვუპასუხე: არ მისცემენ და ნუ მისცემენ. რაში ჭირდება ეს ოსკარი. თუ მისცემენ, მაინც გადააგდებს. აი ნახავ.
დედამ გაკვირვებულმა შემომხედა და ოთახიდან გავიდა (იქნებ ამის შემდეგ მაინც დამაცადოს ხოლმე გამოფხიზლება).
ბალიშზე გადაშლილი "ადიბასი" იდო და იქ ლეონარდო დიკაპრიოზე ნამდვილად არაფერი ეწერა.

6 comments:

c. said...

глаза голубой собаки-ს შებრუნებული ვერსია, ფორთოხლისფერი მთა და ოსკართმოძულე კატა-ლეო! :)) ვგიჟდები ასეთ აბსურდულ სიზმრებზე! რა მაგარია, რომ დაიმახსოვრე და დაწერე :)

ketty said...

zalian bevri vicine leonardoze, oskars rom iknevda:))))
ar xar shen normaluri:))

kalo said...

fortoxlisferi mta ki ara, fortoxlebis mta cisia, detalebs miakcie xolme yuradgeba, ra gapantuli xar :-):-)

ketketa said...

რა მაგარი ხარ, ნინა:))))))))) შენი სიზმრებიანადო რეროოოოო:))))))))))

ქართულად მობილწსიტყვავე ლეონარდო რა როჟაა?!:)))))))))))))

Katiee said...

ბრავო! :D

ოღონდ ერთში ვერ დაგეთანხმები, რომ "რომეო და ჯულიეტა" დიკაპრიოს ფეილია. უფრო პირიქით. მე ეგ ფილმი ძველ ვერსიაზე არანაკლებ მომეწონა. :love:

ნიკა said...

მაგარი ხარ ნიინ, ფორთოხლების მთა მომეწონა ძალიან და შენი მხრიდან ქებაი და დიდებაი დიკაბრიოისი :)))